Yours Sincerely | duurzame yoga kleding | slow fashion | groene dromers

Duurzame yoga shirts van het merk Yours Sincerely

groene dromers

Ingrid woont met Maurice, twee katten en drie kippen in een huis met een prachtige groene tuin in Brabant. Heerlijk dicht bij de natuur en zoals ze zelf zegt “we wonen op vakantie”. Naast dat ze freelance vertaler is, is ze sinds juni dit jaar ook trotse eigenaar van een duurzaam yoga kledingmerk Yours sincerely.

Als ik aanbel word ik hartelijk ontvangen door Ingrid. Ze heeft één van haar eigen yogashirts mooi gecombineerd op een rok. Op haar armen zitten sierlijke tatoeages. De liefde voor muziek vind je niet alleen terug op haar armen, maar ook in haar knusse huis en in de namen van haar kippen. Nina de kip begroet ons en de andere twee kippen, Ella en Billie zitten lekker verstopt onder de bank in haar geweldige grote tuin.

“Ik ben altijd al bezig geweest met duurzaamheid. In het begin eigenlijk noodgedwongen. In mijn studententijd had ik niet veel geld en maakte ik een lijstje wat ik daadwerkelijk nodig had, zowel qua geld als qua spullen. Hierdoor ben je heel bewust van wat je echt nodig hebt. Ik koop vaak tweedehands spullen, zoals kleding, maar ook meubels. Die knap ik dan op en geef ik een mooi plekje in mijn huis. Ik vind het gewoon niet nodig om zoveel te consumeren. Juist door dit bewust zijn, riep het ook veel vragen op bij mij. Vragen over bijvoorbeeld kleding, waar het vandaan komt of het eerlijk gemaakt is? Hierover is maar weinig bekend.”

“Zo ontstond na een fijne yogavakantie in Portugal het idee voor een duurzaam en betaalbaar yoga kledingmerk. Ik wilde graag toffe en inspirerende shirts. Veel duurzame yogashirts zijn basic en soms ook best duur. Het moet toch te doen zijn om betaalbare, toffe shirts te maken? Juist bij yoga vind ik mooie quotes passen. Daarnaast ben ik vertaler dus ik hou van taal. Juist die combinatie maakt het zo leuk.”


“Ik had nog nooit kleding ontworpen, laat staan een eigen merk opgezet. Het was wel even een zoektocht om duurzame kleding te vinden. Ik kwam er achter dat sommige kledingmerken die zich duurzaam voordoen, toch niet altijd even duurzaam zijn. Leveranciers willen soms niet alles prijs geven. Maar uiteindelijk heb ik twee kledingfabrikanten gevonden die eerlijke en duurzame shirts produceren. Het milieu wordt minimaal belast, de arbeidsomstandigheden zijn goed en bovenal hebben de shirts een goede kwaliteit voor een betaalbare prijs. Deze basisshirts van zachte en soepele materialen koop ik in en laat ik zeefdrukken door een Nederlands bedrijf. De zeefdruk is op waterbasis.” En dit alles doe ik vanuit huis.”

Boven in haar huis is een aparte ruimte waar haar yoga shirts op wilgentakken, uit eigen tuin, hangen. Voor het raam met uitzicht op de tuin staat haar bureau met laptops en daarnaast haar inpaktafel.

Waar heb je specifiek opgelet?
“Ik heb voornamelijk gelet op de materialen en de arbeidsomstandigheden; ik vond het belangrijk dat de fabrikanten daar keurmerken voor hadden.
Maar ook stelde ik mijzelf de vraag, wat ik kan ik zelf doen, zodat de collectie nog duurzamer wordt? Hierdoor vond ik het belangrijk dat de geldstroom via een duurzame bank verloopt. Ons huis en tevens mijn kantoor is voorzien van groene stroom uit Nederland. De kleding verpak ik in gerecycled papier en een deel van de opbrengst gaat naar stichting DierenLot. Zo is voor mij de cirkel rond.”

Waar kun jezelf opletten als je (yoga) kleding koopt?
“Eigenlijk zijn dat twee punten. Het materiaal van de kleding en in welke omstandigheden is kleding gemaakt. Momenteel zijn er veel nieuwe stoffen op de markt, zoals biokatoen, bamboe, Tencel, EcoVera of gerecycled polyester. Al deze stoffen zijn duurzaam. En dan natuurlijk de arbeidsomstandigheden, dat is soms lastig te achterhalen. De keurmerken FairTrade en de beoordeling van Fair Wear Foundation zijn goede indicatoren. En als de kleding in Europa is gemaakt, is de kans groter dat dit onder goede omstandigheden gebeurt. Maar stel vooral vragen in de winkel of bij het merk, kunnen zij je er iets over vertellen? Of ga rond kijken op internet. Ik hoop dat er in de toekomst meer openheid is in de kledingindustrie”

Hoe gaat het met de verkoop?
“Momenteel gaat het goed en ik krijg zoveel leuke en positieve reacties. Hierdoor krijg ik alweer inspiratie voor de volgende collectie. Ik wil bijvoorbeeld ook graag andere modellen shirts en een uniseks- en herenlijn, want er zijn natuurlijk ook mannen die aan yoga doen. Ook al zijn er soms dagen dat ik niets verkoop, het blijft ontzettend goed voelen om iets goeds te doen voor de omgeving.”

Benieuwd naar de de gehele collectie van Yours Sincerely bekijk de shirts hier.

“Een mooiere wereld begint bij jezelf”


Benieuwd naar de collectie van Ingrid? Shop dan hier de collectie of volg haar op Instagram @yoursincerley.nl

Lauri leeft volledig veganistisch

groene dromers

Lauri is 30 jaar en is opgegroeid in Delft. Ze volgde een studie geschiedenis in Leiden, waar ze ook is gaan wonen. Haar huis is 35 m2 en heeft alles wat ze nodig heeft. Het staat er  vol met boeken en planten. Lauri zet zich onder andere in voor de organisatie Proveg en heeft een jaar gewerkt voor een grote organisatie die zich inzet voor dierenwelzijn. Sinds haar negende eet zij vegetarisch waarvan de laatste 6 jaar zelfs veganistisch.

Lauri wacht mij op aan het begin van de stad Leiden. Al gezellig kletsend wandelen we door de mooie straatjes van Leiden. Als we op het terras neerploffen voor een gekleurde smoothie vertelt ze haar verhaal.

“Ik was negen toen de juf de tv, je weet wel op zo’n rijdende kast, naar binnen reed. We kregen een  item op SchoolTV  te zien over varkensboeren en slachthuizen. Het raakte mij. Toen ik thuis kwam vroeg ik aan mijn moeder of er in knakworstjes varken zat. Mijn moeder antwoordde ja. Toen ik dat wist wilde ik nooit meer knakworstjes eten en ook al dat andere vlees niet meer. Mijn moeder at al vegetarisch, dat maakte het voor mij wel makkelijker alleen de keuze in alternatieven waren in die tijd beperkt.”

“Ik moet ook altijd lachen als mensen nu zeggen het is wel moeilijk om vegetarisch of veganistisch te eten. Ik denk dat alleen maar, moeilijk? Ja twintig jaar geleden. Die groenteburgers of tofu,  zonder marinade, dat was echt niet lekker. Toen was het moeilijk om alternatieven te vinden. Tegenwoordig is het aanbod een stuk groter en zijn er veel lekkere alternatieven in de supermarkten te vinden.”

Ondertussen worden de mooi opgemaakte smoothiebowls die we besteld hebben geserveerd. “Het is fijn dat ze hier een aantal opties op de kaart hebben staan. Het hoeft niet veel te zijn, als er maar een keuze is.
Sinds zes jaar ben ik veganistisch en dat was in het begin best lastig. In restaurants maar ook als ik bij vriendinnen ging eten. Ik nam daarom mijn eigen eten maar mee naar vriendinnen. Tegenwoordig doe ik dat niet meer. Ze lacht, het hoeft helemaal niet lastig te zijn.  Het is gewoon groente en fruit. Zoals dit en wijst naar haar smoothiebowl of een curry wat beide mijn favoriet zijn, zijn super makkelijk om te maken.”

Waarom veganistisch?
“Toen ik vegetarisch at, dacht ik dat ik heel goed bezig was. Totdat ik besefte dat achter de melk- en eierindustrie ook zoveel leed gaat. Ik besefte dat ik eigenlijk nog helemaal niet zo goed bezig was. Nu ik plantaardig eet en zoveel mogelijk veganistisch leef, besef ik dat het niet alleen beter is voor het dierenwelzijn, maar ook voor mijn gezondheid en het milieu. Het heeft zoveel invloed op alles.”

Wat bedoel je met veganistisch leven?
“Als echte veganist draag je ook geen dierlijke producten, maar ik had toen ik besloot veganist te worden nog wel leren schoenen. Die ging ik niet zomaar weggooien. Dat is totaal niet duurzaam. Dus die heb ik opgedragen. Het was ook niet zo dat ik dat ik van een op andere dag helemaal strikt leefde. Ik maakte per ongeluk nog wel eens een foutje. Dat is menselijk. Maar er zijn ook mensen die zoeken naar ‘foutjes’ bij mij. 

Zoeken naar foutjes?
“Voor Proveg sta ik weleens op een beurs om donateurs te werven. Als ik dan de missie van Proveg vertel, krijg ik vaak de vraag wat eet je dan? Waar zijn je schoenen van gemaakt? Waar is je jas van gemaakt? Terwijl ik echt mijn best doe. Inmiddels koop en draag ik geen dierlijke producten meer. Ik eet volledig veganistisch. Ik heb een klein en praktisch huis en deel zelf de wasmachine met mijn drie buren. Al met al ben ik dus best duurzaam bezig.”

Proveg past dus ook heel goed bij jou?
“Ja dat vind ik een hele mooie organisatie. Zes jaar geleden was ik op een foodfestival en raakte ik met ze in gesprek. Sindsdien ben ik één van de vrijwilligers. Ik help onder andere met het organiseren van Veggieworld en ondersteun ze met de communicatie. Het mooie vind ik dat we allemaal gelijkgestemd zijn. Geld verdienen is daar niet het belangrijkste doel. Het voedselsysteem veranderen wel. Dat is één van de redenen dat ik ze ook steun. Ik wil mijn geld niet in grote organisaties stoppen, maar steun juist kleinere organisaties en doelen. Zoals ook de Nobele hoeve en De Oosterhoeve

“Ik heb een jaar voor een grote organisatie gewerkt die zich bezig houdt met dierenwelzijn. Een organisatie met een goede intenties, maar in de lunchpauze aten sommige mensen daar vleesproducten. Iets dat ik totaal niet begrijp. Hoe kan je je bezig houden met dierenwelzijn, maar vervolgens ook dieren opeten?”

“Door het Corona virus heb ik momenteel geen betaald werk. Maar ik zit niet stil. Ik schrijf artikelen voor de organisatie Even geen Vlees, ben auteur voor Seeds – Enjoy the Vegan Movement en ondersteun Animal Rights. Als ik alleen veganistisch zou leven, zonder mijn stem te laten horen, dan gaat de wereld niet veranderen. Ik wil laten zien dat als je openstelt en je blijft proberen dat je zo ontzettend veel kan leren. Over het dierenwelzijn, het klimaat en je gezondheid.
Elke kleine stap die ik in mijn leven heb gezet, is een grote stap voorwaarts geweest! Mijn droom is dat er minder geweld op deze wereld is en mensen aardiger naar elkaar en naar dieren zijn. Je hoeft zeker niet met iedereen bevriend te zijn, hoe onrealistisch is dat, maar elkaar met respect behandelen zou al fantastisch zijn.

“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”

Meer foto’s zien van het leven van Lauri? Volg haar dan op Instagram @laurimarit

Een kijkje op de boerderij van Laurijn

groene dromers

Laurijn is dertig jaar en runt samen met haar moeder kinder- en zorgboerderij De Oosterhoeve in Den Bosch. Zij geven de dieren die geen recht hadden op een volwaardig bestaan een hoop liefde en bovenal een thuis.
Dieren die meestal worden binnengebracht door de dierenambulance, maar ook dieren die anders op jonge leeftijd geslacht moesten worden.

Laurijn staat mij al op te wachten. Ze draagt, in haar rode haar, een bandana en onder haar spijkerbroek steken lage glitter kaplaarsjes uit. Er heerst een bepaalde rust. Er staan hoge bomen en een aantal kippen lopen los op het pad. De meeste zitten in grote afgesloten buitenruimtes. Naast het schildpaddenverblijf en het kleine knaagdieren verblijf hangen gekleurde bloemen langs het hek. Het is een vrolijke boel. Net als Lauryn zelf.

“Vorig jaar ben ik er naast dat ik ook nog vrijwillig bij de dierenambulance werk ingestapt. Mijn moeder heeft dit in 1999 overgenomen, omdat de vorige eigenaar met pensioen ging. We zijn flink uitgebreid. Van alleen een klein aantal dieren hebben we nu ongeveer 250 dieren. Helemaal in het begin kochten we nog wel eens dieren aan. Maar dat doen we al jaren niet meer, omdat het niet goed voelt om aan een dier een bedrag te verbinden. Daarnaast zijn er zo veel dieren die een thuis zoeken! We adopteren liever dieren in nood dan dat we het werk van fokkers of handelaren in stand helpen houden.”

Jullie hebben een diervriendelijk certificaat?
“Dat klopt. Sinds vorig jaar hebben we dit certificaat, maar voldoen er eigenlijk al veel langer aan. We zijn de zesde in Nederland. Voor dit certificaat moet je aan verschillende eisen voldoen, zoals dat de dieren hier oud mogen worden en je er niet mee mag fokken. Helaas zijn kinderboerderijen vaak niet diervriendelijk. Ze fokken vaak met de dieren om bezoekers te trekken.” Wij willen dat niet, wij willen ervoor zorgen dat ze een thuis hebben, zonder dat ze iets moeten.

Ondertussen lopen we langs de grote wei en vertelt Laurijn alles over de boerderij.
“Alpaca Teun vind het bijvoorbeeld heerlijk om gedoucht te worden. Wil je hem douchen? Voordat ik iets kan zeggen rolt ze de tuinslang al uit en zet de kraan aan. Teun! Kom maar. Teuntje waar blijf je nou?  Terwijl ze Teun een douche geeft blijft Otto de andere Alpaca veilig op afstand. Hij moet er niets van hebben. Teun heeft epilepsie, zijn kop maak ik daarom ook niet nat, want daar kan die van schrikken en dat kan weer een aanval veroorzaken. Zo heeft elk dier wel een verhaal.”

Ze zet de kraan uit en loost mij door de mooie gebouwde stal waar Fietje de geit ons nieuwsgierig achtervolgt. Ze hapt naar de franjers in mijn rokje en laat niet meer los. Laurijn begint te lachen. “Oh Fietje wat ben je toch een ondeugd. Vorig jaar is ze bij ons gekomen, vanuit een geitenboerderij. Ze was door haar moeder verstoten en qua gezondheid zag het er slecht voor haar uit. Ze heeft bij ons een hele poos onder een warmtelamp  gezeten. We hebben haar met de fles grootgebracht en moet je haar nu eens zien.”

De twee koeien hebben zo ook hun eigen verhaal.
“Roos komt van een boerderij waar melk met een speciaal keurmerk wordt geproduceerd, maar haar moeder gaf melk die niet geschikt genoeg bleek en dus zou er met haar niet verder gefokt en gewerkt gaan worden. Titus kwam op ons pad toen we werden gebeld door Karin. Zij had zich over twee Jersey stiertjes ontfermd die met een leeftijd van twee weken geslacht zouden worden (zoals zo vele). Omdat wij Roos een vriendje gunden hebben we Titus toen ook maar geadopteerd. Het andere stiertje is ergens anders ondergebracht.”

Met 250 dieren is het een drukke boel ik neem aan dat je dat niet allemaal alleen doet?
“Nee zeker niet. We hebben veel vrijwilligers die ons helpen en ondersteunen. Door donaties kunnen we zelf bepalen waar we het aan besteden. Zoals medische onderzoeken, een nieuw hek, voer noem maar op. Momenteel moeten er een aantal dingen op de boerderij verbouwd en verbeterd worden, maar we hebben geen vrijwilligers die dat kunnen. Dus bouwvakkers kom maar door!”

Wat is je droom?
“Voor het grote geheel is dat we als mensheid weer dichter bij dier en natuur komen te staan en ons gaan beseffen dat onze plek naast beide is en niet er boven.  Maar voor mijzelf is de droom om tot mijn oude dag op de Oosterhoeve te werken en zo veel mogelijk dieren een thuis te geven.”

Maar helaas kan ze zonder vrijwilligers, liefst bouwvakkers of handige klussers, en donaties deze droom niet waar maken. Wil jij Laurijn helpen? Doneer dan vrijwillig een bedrag. Haar dank is groot.

Zorgboerderij de Oosterhoeve
IJsselsingel 1
5215CL ‘s-Hertogenbosch

“I will either find a way or make one”

Meer van de Oosterhoeve zien? Volg ze dan op Instagram @de_oosterhoeve

groene dromers - tiny house - duurzaam - Yvonnetwork

Wonen in een Tiny house – Ellen

groene dromers

Ellen is 33 jaar en woont al haar hele leven in het Westland. Ze checkt haar rijbewijs en zegt lachend “ja ik ben hier zelfs geboren.” Een aantal jaar geleden eindigde haar relatie en moest ze weer op pad voor een huis voor haar alleen. Via een collega kwam een tiny house vlakbij het strand op haar pad.

We zitten in een lichte ruimte met veel ramen. Op de achtergrond klinkt muziek van Matthew and the Atlas. In de rechterhoek is een keukenblok geplaatst en daarachter is een kleine badkamer. Via een steile kleine trap kom je boven, waar er voldoende ruimte is voor een tweepersoonsbed. Het is niet groot, maar het is van alle gemakken voorzien. Het huis heeft eigenlijk alles wat je nodig hebt.
“In mijn vorige relatie draaide het vooral om materialisme. Er was overvloed. We hadden alles en dat terwijl we eigenlijk elkaar niet gelukkig maakte. We verschilde te veel. Het heeft mijn ogen geopend waar het voor mij in het leven om draait.
In dit huis besef ik dat heel veel spullen mij niet gelukkig maken.
Minderen met spullen maakt ruimte in mijn hoofd, zodat er ruimte kan ontstaan voor de dingen waar ik echt heel blij van word.”

Vol trots laat ze mij de ruimtes zien. Buiten heeft ze haar eigen moestuin gemaakt, waar ze verschillende groentes teelt. “Het wil nog niet altijd lukken. Soms geef ik ze te veel water en soms te weinig. Maar ik blijf oefenen en ik heb al een aantal groentes kunnen oogsten.” Aan de voorzijde van haar huis groeien wilde bramen. “Ik pluk ze regelmatig en ze zijn zo lekker. Wil je er een paar?” Ze loopt naar buiten en plukt er een aantal. Ze zijn inderdaad heerlijk.

“Natuurlijk is het niet van één op andere dag gegaan dat ik dacht ik ga hier wonen en ik ga het allemaal anders doen. Het zaadje was al een aantal jaar geleden geplant, toen ik vanwege mijn gezondheid overstapte op een plantaardig voedingspatroon. Dat ging stapje voor stapje. Ik stopte met zuivel en het proces van geen vlees en vis meer eten kwam daarna. Na die stuk gelopen relatie ging ik boeken lezen over zelfontwikkeling en duurzaamheid. Ik besefte toen dat naast een gezondere levensstijl alle andere dingen, die je doet en koopt in het leven, ook invloed hebben.”

Hoe bedoel je dat?
“Dat als je spullen koopt je ook de duurzame optie kan kiezen. Ik gebruik veel producten van Lush en zoals je ziet staat op mijn aanrecht Seepje. Maar natuurlijk zijn er ook dingen die ik heel lastig vind. Ze lacht, zoals kleding. Ik heb jaren in de mode gewerkt en ik word blij van mooie kleding. Maar waar ik vroeger meer impulsaankopen deed, denk ik nu bewuster na.”

Hoe doe je dat?
“Ik koop meer basisartikelen en stel mijzelf elke keer de vraag heb ik dit kledingstuk echt nodig? Ik zet het dan in mijn online winkelmandje en moet er dan een aantal dagen over nadenken. Waarmee ga ik het combineren? En als ik dan een paar dagen later denk nee dit heb ik helemaal niet nodig, dan verwijder ik het artikel uit mijn mandje.
Daarnaast shop ik graag bij online vintage winkels of ik ruil kleding met vriendinnen.”

“Door al die kleine stapjes en veranderingen in mijn leven zit ik nu hier in dit fijne huis. Had je het mij tien jaar geleden gezegd dat ik zo klein zou wonen. Weet ik niet of ik je zou geloven.”

Je droomhuis?
“Ja! maar droomlocatie, nee. Ik zou graag een zelfvoorzienend tiny house willen hebben. Op een groot stuk grond met een grotere moestuin en met buren die ook een tiny house hebben. Nu ben ik de enige hier in de buurt. Maar wie weet komt dat ooit. Mijn motto is niet voor niets:

“Stop nooit te geloven in je dromen.”

Ellens boekentip:
Verlangen naar minder – Jelle Derckx
Een nieuwe aarde – Eckhart Tolle

Meer foto’s zien van Ellen’s tinyhouse? Volg haar dan op Instagram @daysofellen